تبلیغات
امام زمان (عج) یگانه منجی عالم بشریت - مهمان کریم اهل بیت...


نیمه رمضان سالروز ولادت با سعادت یکی از خمسه طیبه و اصحاب کساء ست که آیه مباهله در شان آنها نازل شده است.
آقازاده ای که وجودش گرما بخش خانه ی محقر و منور امیرالمومنین و صدیقه ی طاهره (علیهما السلام) شد و هنگامی که به دنیا آمد مادرش به حضرت امیر (علیه السلام) عرضه داشت: «برایش نام انتخاب کن». علی (علیه السلام) فرمود: «من در نام‌ گذاری این فرزند بر پیامبر خدا پیشی نمی‌گیرم». قنداقه طفل را خدمت رسول الله (صلی الله علیه و آله) آوردند و گفتند: یا رسول الله! برایش نام انتخاب کن. پیامبر فرمود: «در این نام‌ گذاری بر خدای متعال سبقت نمی‌گیرم». 
پس خدای متعال به جبرئیل وحی فرستاد که محمد (صلی الله علیه و آله) صاحب فرزند شد، به جانب وی برو، تبریک بگو، و به او بگو که علی نسبت به تو مثل هارون نسبت به موسی است، پس نام فرزند هارون را بر وی بگذار. جبرئیل بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرود آمد، تولد فرزند را از جانب خداوند بر وی تبریک گفت و گفت: خدای متعال فرمود: «نام مولود فاطمه را به اسم پسر هارون نام‌گذاری کن».
پیامبر فرمود: «نام پسر هارون چیست؟» جبرئیل گفت: شبر. پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «زبان ما عربی است!» پس جبرئیل در جواب گفت: «او را حسن نام بگذار» و پیامبر نام حسن را برایش برگزید.[1]
برای وجود نازنین حضرت فضائل و مناقب فراوانی ذکر شده است که اینجا به گوشه ای از آنها اشاره می کنیم.

احساس حضور در محضر الهی
چون به نماز مى‏ ایستاد مفصل هاى بدنش به حركت در مى‏ آمد و چون بهشت و جهنم را یاد مى‏ كرد مانند انسان مار زده مضطرب مى‏ گشت، هر وقت به وقت خواندن قرآن به «یا ایها الذین آمنوا» مى ‏رسید، مى‏ گفت: «لبیك اللهم لبیك».[2]

عازم سفر حج
برای انجام فریضه ی حج فاصله 450 کلیومتری مدینه تا مکه را بیست و پنج بار پیاده به زیارت كعبه رفت با آنكه مركب هاى خوب با او برده مى ‏شد. 
معاویه كه مى‏ خواست براى خود نمائی كارهاى خوب انجام دهد، نتوانست این كار را بكند و حسرت مى‏ كشید و مى‏ گفت: بر چیزى غمگین نیستم مگر به آنكه نتوانستم پیاده به حج روم ولى حسن بن على (علیه السلام) بیست و پنج بار پیاده به مكه رفت.[3]

انفاقی به این وسعت
انفاق ایشان در راه خدا منحصر به فرد و از فضائل اختصاصی ایشان است که حتی مخالفان را به اقرار وا داشته است و آن اینکه: دوبار همه دارایى خویش و سه بار نصف مال خود را در راه خدا انفاق و احسان نمود.[4]

خلق عظیم
انس بن مالك مى‏ گوید: یكى از كنیزان امام حسن (علیه السلام) شاخه گلى را به حضور آن حضرت هدیه نمود، امام حسن (علیه السلام) آن شاخه گل را با كمال میل پذیرفته و به او فرمود: تو را در راه خدا آزاد كردم. من به عنوان اعتراض گفتم: در مقابل اهداء یك شاخه گل او را آزاد كردى؟
امام فرمود: خداوند در قرآن به ما چنین یاد داده و فرموده است: «اذا حیّیتم بتحیّةٍ فحیّوا باحسن منها؛ هرگاه كسى به شما تحیت گوید پاسخ آنرا بهتر از آن بدهید» سپس فرمود: پاسخ بهتر همان آزاد كردن اوست».[5]

پاداش غذا دادن به سگ
روزى آن حضرت غلام جوانى را دید كه ظرف غذائى در پیش دارد او لقمه ‏اى از آن مى‏ خورد و لقمه دیگر را به سگى كه نزدیك او نشسته بود مى‏ داد. امام حسن (علیه السلام) پرسید: چرا چنین مى‏ كنى؟ پسر نوجوان پاسخ داد: من خجالت مى ‏كشم كه خودم غذا بخورم و این سگ گرسنه بماند. حضرت مجتبى (علیه السلام) خواست كه به این غلام مهربان پاداشى نیكو عنایت كند به این جهت او را به خاطر این عمل نیك، از مولایش خرید و آزاد كرد و باغى را كه در آن كار مى ‏كرد خریده و به او بخشید.[6]

تواضع و مهربانی نسبت به فقراء
در حال گذر از جایی بود، دید عده‌ای از فقرا بر زمین نشسته‌ اند و مقداری نانِ خشکِ خرد شده در سفره آنها است و مشغول خوردن هستند، از حضرت دعوت کردند از آن نان خشک میل کند، حضرت از مرکب پیاده شد در کنارشان نشست و از آن نان میل کرد، به برکت وجود امام نان آن‌ قدر زیاد شد که همه از آن خوردند و سیر شدند، پس از غذا امام مجتبی (علیه السلام) همه ی آنها را دعوت کرد و در منزل خود از آنان پذیرایی نمود.[7]
این مناقب گوشه ای فضائل دریای بی کران کریم اهل بیت (علیه السلام) بود که به بهانه سالروز ولادت ایشان بیان کردیم. و اگر بخواهیم در یک جمله فضیلت امام حسن (علیه السلام) را بیان کنیم، همین مقدار بس که آن‌ حضرت از اهل بیت (علیه السلام) است و آیه تطهیر در شان آنها نازل شد، کسانی که خداوند پلیدی را از آنان دور کرده و آنان را پاک و مطهر گردانید.


پی نوشت:
[1]. إعلام الورى بأعلام الهدى، طبرسی، فضل بن حسن. ج ‏1، ص 411.
[2]. بحارالانوار مجلسی. ج 43 ص 331.
[3]. مناقب، ابن شهر آشوب. ج 4 ص 14.
[4]. تذكرة سبط ابن جوزى ص 112.
[5]. بحار الأنوار مجلسی. (ط - بیروت) / ج‏43 / 343 / باب 16 مكارم أخلاقه و عمله و علمه و فضله و شرفه و جلالته و نوادر احتجاجاته صلوات الله علیه ..... ص : 331.
[6]. البدایة و النهایه، ابن اثیر ج 8، ص 38.
[7]. مناقب آل أبی‌طالب (ع)‏ابن شهر آشوب، ج 4، ص 23. 


تاریخ : سه شنبه 1 تیر 1395 | 02:44 ب.ظ | نویسنده : گمنام | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.